LAUREACI KONKURSU

  • 2006
  • 2007
  • 2008
  • 2009
  • 2010
  • 2011
  • 2012
  • 2013
  • 2014
  • 2015
  • 2016
  • 2017
  • 2018

WOLONTARIAT INDYWIDUALNY

Damian Zegadło

WOLONTARIAT KOLONIJNY

Marta Półkoszek, Łukasz Wróbel, Mariola Nowak

WOLONTARIAT INDYWIDUALNY

Walentyna Połcik – nominowana przez Dom Pomocy Społecznej w Kielcach, ul. Sobieskiego 30. Za wieloletnią przyjaźń, pomocną dłoń, dzielenie się siłą i pasją, wsparcie w chwilach złych, wspólne wieczerze wigilijne, truskawki i gruszki z Jej ogrodu.


Bogumiła Cencelewicz


Grażyna Pisarczyk – nominowana przez Stowarzyszenie Przyjaciół Międzynarodowego Ruchu ATD Czwarty Świat. Nagroda dla osoby, która zmienia nasze życie na lepsze, wpływając swoim przykładem na otoczenie. Dzięki niej wiele osób żyjących w trudniejszych warunkach znalazło swoje miejsce w społeczeństwie. Obrońca pokrzywdzonych, moderator życia w solidarności z Najuboższymi.


WOLONTARIAT STUDENCKI

Jola Krasnowska – studentka Akademii Świętokrzyskiej im. Jana Kochanowskiego w Kielcach na kierunku Edukacja artystyczna w zakresie sztuk plastycznych. Najaktywniejsza wolontariuszka programu w naszym regionie. Zrealizowała 5 projektów edukacyjnych w tym 2 wakacyjne. Dzieli się swoimi zdolnościami artystycznymi prowadząc warsztaty, uczy i wspiera nowych liderów, projektuje plakaty i pocztówki promującej Ludzi z pasją. Elżbieta Ciuk – Szkolny opiekun studentów w Publicznej Szkole Podstawowej i Przedszkolu w Wiśniowej Dokłada wszelkich starań aby wolontariusze czuli się tam jak w domu. Dlatego też bardzo chętnie jeżdżą oni tam nawet w wakacje – wyróżnienie jest podziękowaniem za przyjęcie 10 grup wolontariuszy i wspaniałą wakacyjną przygodę.


Zbigniew Długosz – jest szkolnym koordynatorem programu w Szkole Podstawowej w Brzezinkach. Jest otwarty na ludzi, daje mocne wsparcie podczas realizacji zajęć; dba o wolontariuszy – zawsze mogą liczyć na ciepły posiłek, zdarza się, że nie chce ich wypuścić dopóki nie zjedzą bądź chociaż nie napiją się czegoś ciepłego. Jego szkołę wolontariusze określają za najbardziej przychylną, ciepłą i otwartą.


WOLONTARIAT KOLONIJNY

Aleksandra Kolasa
Agnieszka Górska
Paulina Kasperek


WOLONTARIAT GRUPOWY

SKC Mechanik Szkolne Koło Caritas „Mechanik” – Zespół Szkół Mechanicznych Kielce, – opiekun: Andrzej Kobiałka


Zespół Karmel – Parafia Piotrkowice, ul. Kościelna 1, opiekun: o. Mariusz Wójtowicz


Grupa wolontariuszy studentów Wszechnicy Świętokrzyskiej – za wybitny udział w programie Wolontariat Studencki, szczodre dzielenie się wiedzą, pasją i radością i serce dla dzieciaków. W imieniu grupy nagrodę odbierze dr Renata Cichoń – opiekun uczelniany.

WOLONTARIAT INDYWIDUALNY

Teresa Brzeska – Teresa Brzeska jest wolontariuszką Towarzystwa Pomocy Św. Brata Alberta w Kielcach od początku jego powstania w 1985 Teresa uważa, że chęć bezinteresownej pomocy ludziom wyniosła z domu rodzinnego. Impulsem do zaangażowania się w działalność społeczną stał się dla niej stan wojenny. Włączyła się w pracę Biskupiego Komitetu Pomocy ludziom aresztowanym, internowanym i ukrywającym się oraz pozbawionym pracy z powodu przynależności do NSZZ „Solidarność”. Angażowała się wtedy w pomoc dostarczała dary żywnościowe, robiła zakupy żywności i leków lub opiekowała się dziećmi, gdy matki potrzebowały wyjść z domu np. do prawników, by radzić się w kwestiach zwolnień z pracy mężów zaangażowanych w działalność w związku „Solidarność” lub skazanych na wysoką grzywnę, internowanych czy ukrywających się. Ponadto w stanie wojennym kwestowała na rzecz pozbawionych środków do życia. Niektóre przyjaźnie nawiązane w okresie stanu wojennego przetrwały do dziś i Teresa służy nadal swoją pomocą tym rodzinom. Towarzystwo Pomocy Św. Brata Alberta prowadzi Dom Samotnej Matki najpierw w Łukowej, a potem do dziś w Wiernej koło Piekoszowa, od 1994r. Schronisko dla Bezdomnych Mężczyzn w Kielcach przy ul. Żeromskiego, które potrzebne było bardzo dla rozwiązania problemu przebywających na dworcach i klatkach schodowych bezdomnych. Z inicjatywy Koła powstały wcześniej schroniska dla bezdomnych w Skoszynie /1988r./ i w Miechowie /1991r./ w 1997 r uruchomiono noclegownię na ulicy Siennej w Kielcach. We wszystkie te dzieła aktywnie włączała się Pani Teresa pełniąc różne funkcje od zarządzania i administrowania placówkami a na fryzjerstwie skończywszy. Do dziś odwiedza wiele starszych, samotnych kobiet, którym robi zakupy, pisze listy, reguluje rachunki i wysłuchuje ich opowieści. Ma przyjaciół wśród młodych niepełnosprawnych, chętnie bierze udział w ich spotkaniach. Prawdziwy Przyjaciel wielu ludzi, którym przez lata towarzyszy w trudnych momentach życia….WOLONTARIUSZKA.


Stanisław Smuga – Chcemy złożyć najserdeczniejsze wyrazy wdzięczności za trud kilkunastoletniej posługi jako wolontariusza na kilkudziesięciu już dwutygodniowych turnusach rehabilitacyjnych w Domu dla Niepełnosprawnych w Piekoszowie. Wspomniana posługa to absolutny rekord w naszych realiach – wydaje się nie do pokonania. Jako opiekun, Pan Stanisław Smuga sprawował całodobową opiekę nad osobą niepełnosprawną, wykonując podstawowe czynności pielęgnacyjne, pomagał w przemieszczaniu się na zabiegi, zajęcia programowe turnusu, spacery, łącznie z wnoszeniem do autokaru w czasie wycieczek. Chętnie uczestniczył w organizowaniu i przeprowadzaniu zajęć kulturalno-oświatowych we współudziale z kadrą i innymi wolontariuszami; sam uczestniczył w realizacji scenek i skeczy na wieczornych spotkaniach. Razem z instruktorem KO aranżował wieczorne spotkania uczestników turnusu: „pogodne wieczory”, ogniska, dyskoteki, wieczory talentów, konkursy typu „Szansa na Sukces”, wieczory patriotyczne, okolicznościowe, zawody sportowe i inne. Jesteśmy Mu wdzięczni za wrażliwość na cierpienie ludzkie i za aktywną pomoc oraz gratulujemy postawy „Dobrego Samarytanina”.


Damian Zegadło – Człowiek Orkiestra chciałoby się powiedzieć. Aż trudno uwierzyć, że jedna osoba może posiadać tyle talentów i co najważniejsze tak chętnie się nimi dzieli. Zawsze skromny i radosny podąża tam gdzie trzeba służyć pomocą. Pomoc przy organizowaniu kolonii, prace biurowe, mikołajki tam można go spotkać zawsze. Jak sam mówi to jego sposób na życie. W przyszłości chce zostać dogoterapeutą.


WOLONTARIAT GRUPOWY

Parafialny Zespół Caritas z Łącznej – działający pod przewodnictwem Pani Leokadii Obarskiej. Zespół działa już od kilkunastu lat, potrafi angażować do swych działań młodzież. Nie jest obojętny na wobec biedy, niezaradności, czy ludzkiego nieszczęścia i to nie tylko we własnej miejscowości ale i na terenie całek gminy Łączna.


AIESEC Polska Komitet Lokalny Kielce – Na co dzień kojarzeni z organizacją studencką. Jak trzeba nieobojętni na ludzkie cierpienie i chorobę. Nalezą im się szczególne brawa za włączenie się w zbiórkę na rzecz chorego alpinisty Pawła Kulinicza. Zebrali już ponad 12 tys złotych (a zbierają nadal) i wpłacili na konto Fundacji Anny Dymnej, której Paweł jest podopiecznym. Dziękujemy im za poświęcenie, czas i świetną organizację działań. Prawdziwi wolontariusze profesjonaliści.


Szkolne Koło Caritas z Zespołu Szkół w Kostomłotach – W październiku 2007 roku grupa pracowitych uczniów z opiekunami Koła posprzątała kilka zaniedbanych grobów na miejscowym cmentarzu. W szkole zorganizowana została dwudniowa akcja zbiórki pieniędzy dla dzieci z kieleckiego „Domu dla Dzieci”. Pod hasłem „Pielucha dla malucha” udało się zebrać 178 zł. Pieluszki, które kupiono za powyższą sumę, uczniowie ze szkoły zawieźli do domu dziecka. W listopadzie i grudniu na spotkaniach Koła wykonywano kartki bożonarodzeniowe, które dzięki życzliwości Dyrekcji i Księdza Proboszcza rozprowadzane były w szkole i kościele. Udało się zebrać 324 zł 90 gr. W okresie przedświątecznym sprzedawali stroiki za symboliczną cenę i uzyskaliśmy 155 zł. Dnia 5 marca 2008 roku w Szkole Podstawowej w Kostomłotach została otwarta „Tęczowa Cukiernia”. Dziewczyny ze Szkolnego Koła Caritas sprzedawały wypieki przyniesione przez uczniów. Kwotę przeznaczono na wakacyjne wyjazdy dla ubogich dzieci. Kolejną akcją Szkolnego Koła Caritas była akcja „Skarpetka”. Uczniowie SP w Kostomłotach przynosili ubrania i środki czystości do opiekunek SKC. Paczki z darami wysłane zostały do potrzebujących dzieci na Syberię. Nic dziwnego, że 12 listopada tego roku w Zespole Szkół w Kostomłotach odbyło się Forum Szkolnych Kół Caritas, które w dużej mierze przygotowali uczniowie.


WOLONTARIUSZE KOLONIJNY

Magda Kowalska – „Kobieta z Żelaza”, ona chyba nie wie co to zmęczenie…..Z uczelni biegnie prosto do Diecezjalnego Centrum Wolontariatu, żeby pomagać w przygotowaniu kolonii….Trzeba jechać na dwa turnusy jedzie. Gimnastyka, piłki, śpiew, spotkania w grupach, konkursy, zabawy, pogodny wieczór dla niej to nie problem. Zawsze pełna radości i optymizmu. Kto nie zna jej uśmiechu niech żałuje…


Monika Czerwińska – Monika ach Monika dziewczyna …. wolontariusz i to przez wielkie „W”. Od lat jeździ na kolonie jako wychowawca. Czasem cicha i spokojna, czasem szalona i pewna siebie. Ona potrafi odnaleźć się w każdej sytuacji, świetnie dostraja się do wymogów chwili dlatego grupa za nią przepada. Chcemy więcej takich wychowawców na koloniach.


Ksiądz Dariusz Jedliński – Jak w kilku zdaniach opisać takiego człowieka…. Tu chyba książkę trzeba wydać…Kto go zna, a takich nie brakuje wie o czym mowa… Człowiek o złotym sercu, cichy, skromny, życzliwy, oddany, honorowy krwiodawca. Płacze kiedy inni płaczą, śmieje się, kiedy inni się śmieją. Towarzyszy uczestnikom kolonii w chwilach trudnych i radosnych. Nie zapomina o wychowawcach i kierowniku jest dla nich wsparciem i ostoją. Już dziś ustawiła się kolejka chętnych by wyjechać z nim na kolonie w przyszłym roku.


WOLONTARIAT STUDENCKI PROJEKTOR

Anna Suchoń – wraz z załogą której pominąć nie można jest przykładem pracy na rzecz innych, nie tylko w ramach Programu Projektor czy Kole Naukowym. Na te dłonie można liczyć zawsze. Ania by powiedzieć co dobrego można znaleźć w wolontariacie jest w stanie pobiec z prędkością odrzutowca by dogonić wahającą się duszyczkę. Dwukrotnie wraz z koleżanką Marzeną brała udział w ogólnopolskim projekcie PASJOBUS promującym wolontariat nie tylko w Kielcach ale i w Warszawie. Ania ma na koncie 8 projektów systematycznych i wakacyjnych i wspomnienia których nie da się opisać.


Magda Kaleta i Gabriela Rubak – Są dwie ale jak jeden. Zawsze nierozłączne. Po szkoleniu przyszły i już w progu oznajmiły….. „no to my jedziemy na projekt”. I od tamtej pory działają jak projektowy karabin maszynowy. Są bardzo samodzielne w planowaniu i realizowaniu projektów oraz kontaktach z placówkami. Organizacja ich czasu wolnego zasługuje na celujący. Każdą wolną chwilę chcą wykorzystać na dawanie radości, pasji i zdolności swoim młodszym kolegom i koleżankom. W programie działają od miesiąca a na koncie mają 6 projektów.


Ewelina Dębosz – Jest dobrze zorganizowaną osobą dlatego też na co dzień zajmuje się planowaniem promocji wolontariatu. Reprezentowała wraz z koleżanką województwo świętokrzyskie na Młodzieżowej Akademii Lokalnych Liderów czego efektem były dwa projekty przez nią koordynowane to: pierwszy w województwie Dzień Sąsiada oraz Fantazja w którym udział wzięło zarówno liczna grupa studentów jak i 10 razy liczniejsza liczba dzieci i młodzieży. Ma na swoim koncie 10 projektów edukacyjnych zarówno systematycznych jak i wakacyjnych.

Pani Justyna Nurek – Już jako studentka włączyła się w ochronę najstarszego buskiego zabytku, drewnianego kościółka z 1699 roku p.w. Św. Leonarda. Nie pozostała obojętna na widok niszczejącego obiektu. Organizowała zbiórki na rzecz zabezpieczenia i renowacji świątyni, zainteresowała problemem lokalną społeczność i władze samorządowe. Zainicjowała powstanie oddziału Towarzystwa Opieki nad Zabytkami. Organizuje konkursy plastyczne, aukcje, przedstawienia teatralne z których dochód przeznaczony jest na ochronę zabytków. Obecnie w udostępnionym dla zwiedzających kościele pełni dyżury jako przewodnik przybliżając historię miasta i gminy Busko kuracjuszom, turystom jak i samym mieszkańcom Buska Zdrój.


Michał Krawczyk – Krótkofalowiec, koordynator akcji “Wózki dla Polski”. Dzięki jego staraniom wiele osób z niepełnosprawnością ruchową uzyskało dostęp do wózków inwalidzkich. Od 2002 roku trafiło ich do naszego regionu ponad 300. Zanim jednak trafią do potrzebujących przebywają długą drogę ze Stanów Zjednoczonych. Wymagają złożenia i dostosowania dla osoby niepełnosprawnej. Prace te wykonują osadzeni w ZK w Białołęce. Pan Michał Krawczyk zmobilizował środowisko świętokrzyskich krótkofalowców do włączenia się w tak potrzebną akcję. Jak mówi jego charakterystyka nadesłana na nasz konkurs „…nie ważne jest 100% użalania się nad kimś , ale ważny jest 1% pomocy..” Tak trzymać.


Agnieszka Pacholec – Pomaga już 10 lat. Zaczynała w Zespole Charytatywnym przy parafii Św. Wojciecha w Kielcach jeszcze jako licealistka. Udzielała korepetycji, zajmowała opieką nad starszymi, organizowała paczki Bożonarodzeniowe i Wielkanocne. Pod koniec nauki w szkole średniej zaczęła uczęszczać do Zespołu Placówek Opiekuńczo – Wychowawczych Dobra Chata na ulicy Sandomierskiej gdzie prowadziła z dziećmi naukę śpiewu, gry na gitarze i tańca. Nie może dziwić zatem, że Pani Agnieszka podjęła studia na kierunku rewalidacja z terapią pedagogiczną i zaangażowała się w pracę w Ognisku Wychowawczym przy ulicy Kościuszki 36 w Kielcach. Współpraca ta trwa do dziś. Ponadto współorganizowała kolonie, sama była wychowawcą, pisała scenariusze do zajęć profilaktycznych. Obecnie prowadzi chór i współpracuje z portalem KielceLive.pl

Harcerska Grupa Ratownicza Starachowice – przybyła ze swoim czworonogim nierozłącznym członkiem grupy, psem – Neską; Ich celem jest niesienie pomocy innym i edukacja dzieci i młodzieży z zakresu udzielania pierwszej pomocy. Można długo pisać o ich pasji i działaniach dla innych i tym co zrobili dla innych w ciągu 4,5 lat działalności. Podkreślić tu należy: przeszkolenie około 4000 dzieci ze szkół wiejskich, około 1000 dzieci ze szkół z terenu miasta Starachowice, przeszkolenie 230 ochotników z Ochotniczych Straży Pożarnych, 86 Policjantów i Strażników Miejskich, około 300 nauczycieli, Ratowali ludzi podczas akcji ratunkowej w powodzi w Sandomierzu, pomagali ludziom podczas uroczystości pogrzebowych po katastrofie smoleńskiej, gdzie zabezpieczali i kierowali całym sektorem przy ołtarzu, rozdali ponad 3600 odblasków dla dzieci.


Paweł Dąbek – wolontariusz Krajowego Ośrodka Badań i Dokumentacji Zabytków – Oddział w Kielcach wolontariusz od stycznia 2005 roku w Krajowym Ośrodku Badań i Dokumentacji Zabytków – Oddział w Kielcach. Wykonał ogromną pracę między innymi: komputerową inwentaryzację zasobów archiwalnych – ponad 2500 pozycji, bibliotecznych ponad 3500 woluminów, ewidencję negatywów dot. różnych obiektów zabytkowych w ilości ponad 45.000 negatywów. Aktualnie przygotowuje katalog spisu dokumentacji i prac konserwatorskich w celu wydania książkowego informatora o zasobach archiwum.


„Zespół Wolontariatu” przy Świętokrzyskim Uniwersytecie Trzeciego Wieku – Grupa działa od października 2006 roku. Łącznie wolontariusze przepracowali 1277 godzin, wykonując swoją pracę na rzecz dzieci i dorosłych. Między innymi udzielają korepetycji z matematyki, fizyki, polskiego i niemieckiego dla dzieci, organizują gry i zabawy dla dzieci z placówek opiekuńczo – wychowawczych, zbiórki rzeczowe i pieniężne, odwiedzają Domy Dziecka, organizują zbiórki książek i rozdają potrzebującym. Wszystkie prace wolontarystyczne planuje i organizuje oraz czuwa nad ich realizacją, chętna do działania, konkretna i uśmiechnięta. Nie lubi jak się do niej mówi Zofia, pani Zosia Chałat.

Alicja Czarnecka – Działalność Pani Alicji Czarneckiej na rzecz osób niepełnosprawnych i ich rodzin rozpoczęła się w roku 1977 kiedy to z kilkoma rodzicami aktywizowała Koło Pomocy Dzieciom Specjalnej Troski w Starachowicach. Od początku troszczyła się o poprawę warunków życia osób niepełnosprawnych. Zwieńczeniem starań było otwarcie w 1983 roku oddziału przedszkola dla dzieci specjalnej troski w Starachowicach. W latach 1983-90 pani Alicja angażowała się w organizację turnusów rehabilitacyjnych w szpitalu w Czarnieckiej Górze k. Końskich. Ma także istotny wkład w edukację i rozwój życia religijnego dzieci niepełnosprawnych. W 1997 roku Pani Alicja Czarnecka założyła w Starachowicach terenowe Koło Stowarzyszenia „Niepełnosprawni Plus” i od początku do chwili obecnej pełni funkcję Prezesa Zarządu Koła. Powołała również „Środowiskowy Klub Wsparcia”, którego jest koordynatorem. Funkcję swą pełni wolontaryjnie. Jej wsparcie osób niepełnosprawnych jest wieloaspektowe. Dzięki placówce otrzymują oni możliwość rehabilitacji, porad medycznych i psychologicznych. Uczestniczą w zajęciach plastycznych, sportowych oraz w różnego rodzaju warsztatach, wycieczkach i spotkaniach integracyjnych. Pani Alicja stale współpracuje z wieloma instytucjami i organizacjami by jak najlepiej pomagać swoim 103 podopiecznym z powiatu starachowickiego. Wiele można by mówić o Pani Alicji Czarneckiej, kobiecie skromnej, która zmagając się z niepełnosprawnością swego syna, sama bezinteresownie pomaga innym.


Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży z Bodzentyna – Członkowie KSM podejmują formację fizyczną i duchową, dbają o rozwój ciała i ducha. Jednym z ważnych założeń stowarzyszenia jest formacja przez akcje. Wśród podejmowanych działań o charakterze wolontaryjnym znalazły się:
– koordynacja Szlachetnej Paczki na terenie gminy Bodzentyn. Co roku dzięki tej akcji ok. 35-40 potrzebujących rodzin otrzymuje paczkę na święta.
– sprzedaż pocztówek wykonanych przez uczniów szkoły podstawowej
w Bodzentynie, z której dochód przeznaczany jest na pomoc biednym
– udział w kampanii „Pola nadziei” poprzez zbiórkę pieniędzy i szerzenie idei hospicyjnej
– zbiórka pieniędzy na stypendia zdolnej młodzieży z terenów wiejskich organizowaną przez Dzieło Nowego Tysiąclecia
– organizacja mikołajek w przedszkolu
– przygotowanie i przeprowadzenie w Bodzentynie festynu pt. Dzień Radości
– organizacja wakacyjnych spotkań dla dzieci, którzy nie mieli możliwości wyjazdu na kolonie
– pełnienie funkcji wychowawców kolonijnych na turnusach charytatywnych organizowanych przez Caritas
– opieka nad osobami niepełnosprawnymi podczas wczasorekolekcji w Domu dla Niepełnosprawnych w Piekoszowie
Grupa realizuje także swoją pasję przedstawiając sztuki teatralne. Na spektakle przybywają nie tylko mieszkańcy Bodzentyna, ale również osoby z całego województwa. Popis ich talentu będziemy mogli zobaczyć dziś wieczorem. Przedstawią dla nas sztukę pt. „Rozbity dzban”.


Ewa Lubacz i Michał Olszewski – to aktorzy Teatru Lalki i Aktora „Kubuś” w Kielcach. Od dwóch lat działają niestrudzenie na polu upowszechniania kultury teatralnej w ramach działalności Fundacji Studio TM, która swoją główną działalność artystyczno-edukacyjną prowadzi na terenie Kielc. Wcześniej współpracowali ze Studiem Teatralno-Muzycznym „Jazz Club”, które obejmuje mecenatem artystycznym dzieci i młodzież uzdolnioną aktorsko, wokalnie, muzycznie i plastycznie, a na bazie którego wyrosła Fundacja Studio TM. Pani Ewa i Pan Michał z wielkim sercem zaangażowali się w organizację i prowadzenie zajęć, warsztatów, przedstawień, imprez okolicznościowych dla dzieci. Zabawy, konkursy i gry, wspólne spotkania, śpiewanie piosenek to niezapomniane wrażenia imprez organizowanych z okazji Dnia Dziecka, Andrzejek, Mikołajek czy Wigilii. Dają dzieciom dużo serca, radości i profesjonalnej wiedzy, którą mogą wykorzystać następnie w szkole, w życiu zawodowym i szczęśliwym życiu prywatnym. Przez ostatnie pół roku uczestniczą w warsztatach i próbach z osobami dorosłymi na terenie powiatu skarżyskiego przygotowując z nimi spektakl „Medyk”.

Anna Chojnecka – Podejmuje działania wolontaryjne od ponad czterech lat. W tym czasie włączała się w rozmaite programy i akcje, których głównym celem było niesienie pomocy potrzebującym. Od samego początku studiów udziela się w Samorządzie Studenckim. Wolontariat potrafi łączyć z zainteresowaniami, np. podczas warsztatów tańca prowadzonych z uczniami Szkoły Podstawowej w Cieślach w ramach „Projektora”. Jej postawa stała się inspiracją dla innych osób do udzielania wsparcia dzieciom i młodzieży w trudnej sytuacji. Prowadziła zajęcia profilaktyczne m.in. w Młodzieżowym Ośrodku Wychowawczy w Podzamczu Chęcińskim oraz pracowała wolontaryjnie na rzecz Aresztu Śledczego na Piaskach. Współpraca z Ośrodkiem „San Damiano” w Chęcinach pomogły jej odnaleźć drogę życia zawodowego. Wolontariat pozwolił jej zatem na realizację marzeń.


Paulina Łodejska – Zaczęło się kilkanaście lat temu w harcerstwie. Prowadziła swoją drużynę, wyjeżdżała z dziećmi i młodzieżą na obozy. Kolejnym krokiem było angażowanie się we wszelkie inicjatywy charytatywne, takie jak zbiórki żywności, robienie paczek świątecznych, pikniki czy festyny. Nieobce są dla niej również zbiórki pieniędzy dla Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy czy wolontariat w ramach Szlachetnej Paczki. Od lat włącza się w organizację Wakacyjnej Akcji Caritas, kilkakrotnie była wychowawcą kolonijnym, a ostatnio także współautorem programu kolonijnego. Potrafi poświęcić całe wakacje by wolontaryjnie opiekować się dzieckiem szkolącej się bezrobotnej. Wśród swoich wychowanków w Klubie dla Młodzieży założyła koło wolontaryjne i wraz z nimi bierze udział w licznych akcjach. Koleżeńska, przyjacielska, pomocna. Zaangażowana w życiu zawodowym i małżeńskim zawsze znajdzie czas na pomoc potrzebującym. Kiedy przychodzi do Diecezjalnego Centrum Wolontariatu zaczyna od pytania: czy w czymś pomóc? Wolontariat to jej życie, to jej pasja.


Szkolne Koło Caritas przy Zespole Szkół Katolickich Diecezji Kieleckiej – Od 2001 roku pomagają potrzebującym, wspierają osoby chore i niepełnosprawne, biorą udział w rozmaitych akcjach charytatywnych m.in. Pola nadziei. Pamiętają o najmłodszych i 6 grudnia każdego roku wręczają im świąteczne paczki. Dostrzegają prawdziwą wartość życia i refleksją na ten temat dzielą się z ludźmi chorymi i starszymi. Współpracują ze Specjalną Szkołą Podstawową, Specjalnym Ośrodkiem Szkolno-Wychowawczym, Szpitalikiem Dziecięcym i Domem Pomocy Społecznej im. Jana Pawła II w Kielcach. Nie zaniedbują pracy nad rozwojem osobistym i duchowym. Pomnażają otrzymane talenty, przygotowując ozdoby świąteczne, witraże i filmy. Ich działania wynikają z Chrystusowego przykazania miłości bliźniego. Pomimo swojego młodego wieku nie brakuje im chęci do pomocy innym.

Piotr Grzybowski – Człowiek bez wątpienia uzależniony od niesienia pomocy drugiemu. W jego życiu zawsze się coś działo. Czas szkoły średniej to dla niego nie tylko czas nauki i dojrzewania, ale przede wszystkim odkrywania, co znaczy być prawdziwym człowiekiem. Opieka nad podopiecznymi domu dziecka, zbiórki pieniędzy i odzieży, pozwoliły zrozumieć jak cenne jest działanie na rzecz innych. Wszędzie było go pełno. Kiedy przyszedł czas na studia, wyjechał do Krakowa w poszukiwaniu swojej życiowej drogi. Znalazł ją właśnie tam. Jak się później okazało studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim nie przeszkodziły mu w dawaniu siebie innym. Wręcz przeciwnie. Udowodnił, że nawet studenci prawa mogą zostać „Mikołajami na quadach”. Kiedy wrócił do Kielc, wiedział jedno – musi działać. Musi sprawić, żeby każdy mógł czuć się bezpiecznie. Na pierwszym miejscu znów stanęło dobro tych, którzy sami nie dają rady o siebie walczyć. Gdzieś między tą walką a początkiem pracy zawodowej znalazł się w Stowarzyszeniu na Rzecz Ofiar Przemocy „Bezpieczny Dom”. Bóg znów posłał go tam, gdzie był potrzebny. Dziś służy poradami prawnymi, pisze pisma procesowe, pomaga w mniejszych i większych kłopotach. Jest prawdziwą podporą Stowarzyszenia. Jaka jest tajemnica jego sukcesu, jako człowieka? Życzliwość i wartości moralne oraz wiara, że świat dzięki nam naprawdę może być lepszy.


Justyna Mroczek Gil – Jak pogodzić rolę żony, matki, przyjaciółki i koleżanki? Ona niewątpliwie to wie. Każdego dnia, swoją postawą ukazuje, jak piękne jest życie przepełnione wiarą. Z niej czerpie siłę, radość i energię. W końcu w powołania jest Aniołem. Innym daje szansę rozwijania swoich pasji i wskazuje drogę dobra. Zaczęło się od scholii parafialnej, potem był czas na Duszpasterstwo Akademickie. W końcu działać można wszędzie. Wiele radości sprawiała jej też praca z osobami niepełnosprawnymi w Piekoszowie. Przez 4 lata była ich opiekunem w czasie turnusów ogólnousprawniających oraz animatorem kulturalno – oświatowym. Dziś rozpala „dobro” dzięki muzyce, która niewątpliwie stale gra jej w sercu. Często powtarza, że jest nie asertywna, nie potrafi odmówić, gdy ktoś potrzebuje pomocy. W gronie przyjaciół niegdyś nazywana była „Kwadratem”. Powód? Zawsze wszystko musi być zaplanowane i dopięte na ostatni guzik. Pracowita, cierpliwa, wspierająca, świetna liderka. Uczy innych jak żyć pasją, wiarą i nadzieją. Uczy, jak żyć NAPRAWDĘ. Wszystko w niej cudownie gra – zarówno tworzone melodie, jak i wewnętrzna harmonia. Jaki jest cel jej życia? Głoszenie Dobrej Nowiny o Bogu, którego nazywa „naszym Tatusiem”. Śpiewem i modlitwą budzi w ludziach radość z każdego dnia. Zawsze gotowa nieść nadzieję. Wulkan energii, tysiąc pomysłów na minutę. Bez reszty oddana ludziom.


Małgorzata Czechowska – Największa zaleta? Niepohamowana chęć działania na rzecz swojej społeczności. Działa tam, gdzie jest potrzeba. Tam, gdzie większość nie dociera. Zdaje sobie sprawę, że aby coś zmienić, nie można działać jednotorowo. Nie można też odwracać głowy, kiedy widzimy, że coś złego się dzieje. Jej sposobem na pozytywne zmiany jest przede wszystkim dialog z resztą społeczeństwa. Trzeba rozmawiać, debatować, szukać, uświadamiać. Debaty społeczne i imprezy miejskie, przy których organizacji zawsze chętnie pomaga, to dla niej świetny sposób na dotarcie do darczyńców. Wie, że budowanie idealnego świata trzeba zacząć od najmłodszych. Przy współpracy z Policją prowadziła zajęcia z zakresu prewencji w szkołach podstawowych. Ona rozumie, że z radosnego i bezpiecznego dziecka wyrasta świadomy i szczęśliwy dorosły. Wie również, jak ważny jest wolontariat w środowisku lokalnym. To od niego zaczynała, organizując i koordynując Centrum Wolontariatu w swoim mieście. Ma prawdziwego hopla na punkcie tego, co robi. Otwarta, ciepła, uśmiechnięta i w pełni oddana i zaangażowana. Dzieci i młodzież, którym pomaga w odrabianiu lekcji uwielbiają ją podobnie, jak dorośli, z którymi pracuje. Działanie na rzecz drugiego człowieka stanowi prawdziwy sens jej życia.

Krystyna Ewa Bałazy – Ona bez wątpienia zna przepis na długie i pełne radości życie. Najważniejsze to robić to co się naprawdę kocha. Wykorzystując liczne talenty stara się zarażać swoja aktywnością i zapałem wszystkich wokoło, niezależnie od wieku. W tym celu nawiązała współpracę z ośrodkami kultury, w których organizuje różnorakie warsztaty. Ogromną jej pasją jest taniec, jest założycielką Zespołu Tańca Ludowego. Prowadzi zajęcia rekreacyjno-sportowe dla słuchaczy Uniwersytetu Trzeciego Wieku, organizuje imprezy kulturalne dla dzieci. W ten sposób stara się pobudzać społeczność lokalną, budować więzi międzypokoleniowe, krzewić tradycje. Jednocześnie zawsze pełna szacunku dla drugiego człowieka, otwarta na jego potrzeby, wrażliwa i skromna.


Klub Wolontariusza „Amicus” – Są doskonałym przykładem na to, że młodym naprawdę się chce. Nie oczekując pochwał starają się docierać do najbardziej potrzebujących niosąc uśmiech i wsparcie. Działają od 2011 roku i mogą poszczycić się niezwykłymi osiągnięciami. Zbierają fundusze dla podopiecznych hospicjum, kwestują na potrzeby lokalnych inicjatyw, organizują rekordowe zbiórki krwi, wspierają dzieci i młodzież z rodzin znajdujących się w trudnej sytuacji materialnej, pamiętają także o mieszkańcach Domu Pomocy Społecznej. Podejmują współpracę z miejscowymi instytucjami i firmami, a wszystko po to by wnieść nieco radości i nadziei tam gdzie jej brak. Oni doskonale rozumieją co znaczy być „pożytecznym i nieść pomoc bliźnim”. Oni rozumieją co znaczy być przyjacielem.


Sławomir Krupa – Swoją przygodę z wolontariatem rozpoczął jeszcze jako student, blisko 12 lat temu. Przez ten czas nie raz udowodnił, że potrafi wpisać pomaganie w niemal każde działanie jakiego się podejmuje. Brał udział w licznych zbiorkach żywności, festynach, koncertach charytatywnych, pomagał osobom indywidualnym. Od 2012 roku organizuje imprezy rekreacyjno–sportowe, w których łączy swoje dwie największe pasje wolontariat i piłkę nożną. Czego przykładem jest choćby turniej pod hasłem „Jesteśmy by zmienić życie – pamięci Izy Domagały”. Współpracuje z Diecezjalnym Centrum Wolontariatu, bierze udział w projekcie Szlachetna Paczka, współdziała z UJK. Jest nieocenioną skarbnicą wiedzy, w temacie animacji zabaw, dlatego świetnie się sprawdza w roli wychowawcy podczas Wakacyjnej Akcji Caritas. Lista jego wolontaryjnych dokonań jest tak długa jak jego opowieści.

Helena Stępień – W swoim otoczeniu nazywana jest „duszą towarzystwa”, jej pozytywne nastawienie do życia nie jednemu pomogło pokonać chwile smutku i zwątpienia. Zawsze kieruje się dobrem drugiego człowieka. Od 11 lat z wielkim poświęceniem angażuje się w działania na rzecz osób po zabiegach laryngologicznych. Jako skarbnik Świętokrzyskiego Oddziału Rejonowego Polskiego Towarzystwa Laryngektomowanych z powodzeniem organizuje spotkania i wyjazdy rekreacyjne dla podopiecznych stowarzyszenia. Wykazując się przy tym niezwykłą skrupulatnością i sumiennością. Systematycznie uczestniczy w cotygodniowych spotkaniach pacjentów po usunięciu krtani dając wsparcie chorym i ich bliskim. Jest doskonałym przykładem tego, że warto przełamywać stereotypy. Mimo swojego wieku jest niezwykle aktywna, a bogactwem życiowych doświadczeń pragnie dzielić się z innymi.


Teatr Teatr „Pod Górnym Kościołem” z Kielc – Razem działają od 2003 roku. Połączyła ich wielka pasja i chęć dzielenia się nią z innymi. W ten sposób stworzyli wspólnotę młodych ludzi zarażającą miłością do teatru. Jak dotąd przygotowali 16 wyjątkowych spektakli, w których poruszają tematy bardzo głębokie i często niełatwe. By być jeszcze bardziej autentycznymi w swojej misji, poza działalnością teatralną, ci młodzi ludzie angażują się w szereg charytatywnych i społecznych akcji. Współtworzą sztab Szlachetnej Paczki, będąc jednocześnie darczyńcami dla jednej z rodzin znajdującej się w trudnej sytuacji. W okresie świątecznym pamiętają także o podopiecznych Domu Pomocy Społecznej, samotnych i bezdomnych. Odwiedzają pacjentów oddziałów onkologicznych, niosąc im dobre słowo i otuchę. Przygotowują zbiórki, z których fundusze przeznaczają na pomoc młodym ludziom ze wschodu. Angażują się w obchody Dni Papieskich i przygotowania do Światowych Dni Młodzieży. Laur Wolontariatu 2015 otrzymuje…


Dorota Rogula – Mimo, iż wolontariuszką została zaledwie trzy lata temu wielokrotnie udowodniła jak bardzo zależy jej na niesieniu pomocy drugiemu człowieku. Przez ten czas, z niegasnącym zapałem i energią angażowała się w dziesiątki akcji prowadzonych przez Centra Wolontariatu, fundacje i stowarzyszenia. Podjęła współpracę min z: Regionalnym Centrum Wolontariatu, Diecezjalnym Centrum Wolontariatu, Bankiem Żywności, Fundacją DKMS, Stowarzyszeniem Ekstremalni, czy Parafialnym Centrum Przygotowań do ŚDM Kraków 2016. Była wolontariuszką Wakacyjnej Akcji Caritas i turnusów dla osób niepełnosprawnych. Od 2013 roku bierze udział w projektach Szlachetna Paczka i Akademia Przyszłości gdzie dała się poznać jako niezwykle pracowita i operatywna osoba. By jeszcze skuteczniej wpływać na swoje otoczenie stale podnosi swoje umiejętności. Ukończyła kurs wychowawcy kolonijnego, animacji zabaw, a nawet języka migowego tylko po to by swoim podopiecznym zaoferować coś więcej.

Aleksandra Magala – Zaczęło się jak u wielu osób członkostwem w szkolnej grupie charytatywnej 10 lat temu. Później pojawiły się pierwsze akcje wolontaryjne: zbiórka pieniędzy na odnowę zabytków na cmentarzu oraz Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy. Kolejnym polem działania stały się wydarzenia kulturalne. Wraz z dojrzałością przyszła praca wolontaryjna na rzecz osób chorych w Świętokrzyskim Centrum Onkologii oraz potrzebujących dzieci i młodzieży. 2015 rok otworzył nowe możliwości. Zaczęła się współpraca z Miejskim Ośrodkiem Pomocy Rodzinie w Kielcach, wolontariat Światowych Dni Młodzieży oraz pomoc w organizacji imprez sportowych. Był to także czas podjęcia regularnej pomocy osobie starszej. Nadal pełno jej wszędzie. Akcje, festiwale, gry miejskie, fundacja dr Clown. Nieustannie przynosi innym swój uśmiech. Pomaganie wpisało się na dobre w jej życie.


Szkolne Koło Caritas w Krajnie – Podobno w grupie łatwiej jest działać. Oni zaczęli 13 lat temu. Jak sami twierdzą wśród ich działań nie ma wielkich spektakularnych akcji. Drobnymi krokami starają się iść na spotkanie z braćmi w potrzebie, reagować na problemy tych, którzy znaleźli się tu i teraz w trudnej sytuacji życiowej, zdrowotnej czy materialnej. Grupa wspiera potrzebujące dzieci z placówek opiekuńczo-wychowawczych, podopiecznych Warsztatu terapii Zajęciowej i Domu dla Matek z Małoletnimi Dziećmi. Zebrali fundusze na leczenie, rehabilitację, bądź potrzeby dnia codziennego dla potrzebujących uczniów ze swojej szkoły. Nie zapominając o potrzebach lokalnych pomagają także osobom na krańcach świata. Wspierają dzieci z krajów misyjnych, pomagają ofiarom klęsk żywiołowych i działań wojennych. Współpracują z Caritas Diecezji Kieleckiej oraz różnymi fundacjami. Rokrocznie organizują kwesty, kiermasze, akcje happeningowe. Każdy daje z siebie coś dobrego. Ich największym sukcesem jest wytrwałość, odpowiedzialność za podjęte inicjatywy oraz zaangażowanie do pomagania całej społeczności lokalnej. Pomimo młodego wieku mają odwagę zmieniać świat na lepsze.


Bartłomiej Wróblewski – Pomaganie ma różne oblicza. Zaczęło się od stałego wolontariatu na rzecz dzieci. Organizacja czasu wolnego i przygotowanie zajęć w świetlicy okazała się dużą frajdą. Okazało się to przestrzenią, w której można było wzrastać przez kontakt z naturą, kulturą, drugim człowiekiem i wreszcie Bogiem. Ostatni czas był możliwością pomocy wolontaryjnej w przy Światowych Dniach Młodzieży oraz prowadzeniu spotkań i zajęć w różnych szkołach i instytucjach. Od dłuższego czasu w sercu tkwiła jednak chęć pomocy potrzebującym z Trzeciego Świata. Marzenie o niesieniu dobra udało się w końcu zrealizować. Przebywał rok na wolontariacie misyjnym pracując z kilkudziesięcioma chłopcami ulicy w mieście Wau w Sudanie Południowym. Jak pisał na swoim blogu: „Przede wszystkim spędzaliśmy z nimi czas na śmiechu, wygłupach, czasem też wysłuchując ich bolączek i problemów. I właśnie ta obecność sprawiła, że przez te ostatnie miesiące znacznie bardziej się zżyłem z tymi urwisami, zwyczajnie dzieląc z nimi czas. Tylko tyle i aż tyle.”
Cały czas związany jest z Salezjańskim Wolontariatem Misyjnym „Młodzi Światu”. Wolontariat stał się dla niego pasją, która daje mu radość i satysfakcję. Ze szczerej skromności stwierdza, że jeszcze nie zrobił wystarczająco dużo. W przyszłości chce pracować z trudną młodzieżą.

Agnieszka Poręba angażowała się w działania pomocowe Parafialnego Zespołu Charytatywnego, akcje prowadzone przez Caritas Diecezji Kieleckiej, przez dwa lata była również wolontariuszką Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie. Od 2014 roku poświęca ok. 30 godzin w miesiącu, by pomagać w Hospicjum im. św. Matki Teresy z Kalkuty w Kielcach. Robi zwykłe, niezwykłe rzeczy. Umila podopiecznym czas rozmową, czyta, spaceruje, karmi, sprząta, po prostu jest! A przy tym jest niezwykle skromną, cichą i stale twierdzi, „że przecież nic takiego nie zrobiła”.


Harcerska Służba Porządku Publicznego Starachowice - Laur Wolontariatu 2017Harcerska Służba Porządku Publicznego Starachowice to grupa osób, które połączył jeden cel: wspieranie swojego środowiska lokalnego w myśl hasła „Wyjdź na świat, zobacz i pomóż!”. Razem działają od 2013 roku. Z powodzeniem dbają o bezpieczeństwo swojego miasta i powiatu. Zabezpieczają imprezy patriotyczne, sportowe i kulturowe, realizują projekty z zakresu bezpieczeństwa publicznego takie jak „Razem bezpieczniej”, czy ” Bezpieczna szkoła przy drodze”, uczestniczą w kampanii „Stop dopalaczom”. By jeszcze lepiej wypełniać swoje zadania stale się rozwijają, szkolą, zdobywają nowe uprawnienia. To grupa ludzi „pozytywnie zakręconych”, którzy poświęcają swój wolny czas, aby w ich „małej ojczyźnie” wszyscy czuli się bezpieczniej.


Wolontariuszki Archiwum Diecezjalnego w Kielcach - Laur Wolontariatu 2017Wolontariuszki Archiwum Diecezjalnego w Kielcach są wyjątkowym przykładem na to, jak szerokie pojęcie kryje się w słowie wolontariat. Zdecydowały się pomagać tam, gdzie nikt o tę pomoc nie jest w stanie poprosić. Twierdzą, że ich praca nie wymaga wielkich kwalifikacji, wystarczy odrobina cierpliwości, staranności i odpowiedzialności. Wykonując z pozoru proste czynności jak: prostowanie stron niejednokrotnie niezwykle cennych historycznie dokumentów, tworzenie i opisywanie katalogów, porządkowanie, inwentaryzowanie, przepisywanie akt wspierają działalność mającą na celu ochronę dziedzictwa Kościoła Kieleckiego. Dzięki ich zaangażowaniu i braku obojętności udaje się ocalać od zapomnienia pamiątki naszej historii.

Wolontariat Zespołu Szkół Plastycznych w Kielcach to grupa wolontariuszy, która od kilku lat włącza się w szereg akcji obejmujących swym zasięgiem nawet najdalsze zakątki świata. Współpracując z UNICEF zapewnili szansę dzieciom z Mali i Angoli na naukę i dostęp do szczepień. Nie byli też obojętni na sytuację najmłodszych z objętego działaniami wojennymi Aleppo. Organizowali wystawy, koncerty i kiermasze, by zebrać środki finansowe dla Polskiej Akcji Humanitarnej. Podjęli współpracę z fundacją „Mam marzenie”, Polskim Czerwonym Krzyżem, stowarzyszeniem „Projekt Świętokrzyskie” pomagali w przeprowadzeniu gry miejskiej, a także warsztatów plastycznych i edukacyjnych dla najmłodszych. Lista podejmowanych przez nich działań zdaje się nie mieć końca. Patrząc na ich osiągnięcia, możemy być pewni, że „Anioły są wśród nas”.


Paulina Pietryka z wolontariatem związała się blisko 13 lat temu. Początkowo jako nastolatka prowadziła parafialną scholę, łącząc ty samym miłość do muzyki, drugiego człowieka i Boga. Później zaczęła angażować się w kolejne działania. Od ponad 10 lat jest aktywną wolontariuszką Diecezjalnego Centrum Wolontariatu w Kielcach. Niemal co roku jeździ na kolonie Caritas jako opiekun lub animator muzyczny, gdzie jest nieocenioną skarbnicą wiedzy w temacie zabaw dla dzieci i młodzieży. Zawsze gotowa do działania, angażowała się z dziesiątki akcji na rzeczy potrzebujących wsparcia. Trudno wymienić je wszystkie: festyny „Bądźmy razem”, obchody Dni Papieskich, koncerty „Serce dla Hospicjum”, Światowe Dni Młodzieży, działania w ramach fundacji DKMS czy „Tornister pełen uśmiechów”, to tylko niewielka ich część. Obecnie jako jedna z „Siódemki Animatorów” systematycznie odwiedza dzieci ze Szpitala Onkologicznego w Kielcach. Jak sama mówi wolontariat to jej życiowy sukces, tu poznała swoich przyjaciół, tu się spełnia, tu czyni dobro.


Wolontariat Św. Franciszka w Łopusznie to grupa młodych osób, przyjaciół, którzy nie są obojętni na problemy swojej społeczności lokalnej. Potrafią czerpać prawdziwą radość z każdej podejmowanej działalności i akcji. Od 2015 roku udowadniają, że nawet najmniejszy uczynek na rzecz potrzebującego ma znaczenie. Organizują tematyczne zajęcia dla dzieci i młodzieży w czasie wolnym od zajęć szkolnych, biorą udział z zbiórkach żywności, dzięki swojej kreatywności, za sprawą “Baranka Franka” wspierają rodziny z Domu Samotnej Matki w Wiernej Rzece. Systematycznie odwiedzają także mieszkańców Domu dla Osób Niepełnosprawnych w Piekoszowie. Pokazują, że warto nieść pomoc, gdyż mocno wierzą, że dobro powraca.

Zamknij Menu